Mattel Intellivision

Mattel Intellivision

Utworzono: 9 grudnia 2014
Autor: tbxx
Odsłon:

584

Lalki Barbie, Hot Wheels, Fisher-Price, Matchbox, Intellivision... Intellivision? Faktycznie, znany z zabawek koncern Mattel produkował kiedyś konsole.

 

Koniec lat ’70, rozpoczyna się nowa era elektronicznej rozrywki – domowe wyspecjalizowane maszyny do gier video z programami zapisanymi na wymiennych nośnikach. Nowo powstały rynek konsol do gier bardzo szybko zaczął przynosić milionowe zyski. A obok wielkich pieniędzy wielkie korporacje nie mogą przejść obojętnie. Nie inaczej było z firmą Mattel. Intellivision – „Inteligentna Telewizja”, a może „Telewizja dla inteligentnych”? Pierwsza i przez długi czas jedyna konsola uznanego producenta zabawek (druga – HyperScan, o której lepiej zapomnieć, debiutowała dopiero pod koniec 2006r.) po raz pierwszy została udostępniona szerszej publiczności w 1974r w formie sprzedaży testowej poprzez sieć sklepów Gottschalks w miasteczku Fresno znajdującym się na terenach słonecznej Kalifornii. Dostępna wraz z czterema grami konsola sprzedawała się na tyle dobrze, że w 1980 była już dostępna na terenie całych Stanów Zjednoczonych z powiększoną o kolejne 15 tytułów biblioteką gier. Wzorem koncernu Atari, Mattel także udostępniał licencję na produkcję oraz sprzedaż konsol zewnętrznych producentom, tak że poza Mattel Intellivision, dostępne na rynku były: Radio Shack Tandy/Vision, TE-Sylvania Intellivision oraz Sears Super Video Arcade. Koniec pierwszego roku sprzedaży to 175’000 konsol w domach zadowolonych graczy. Od 1982r. Intellivision dostępne jest także w Europie oraz Japonii. Do tego czasu Mattel sprzedaje ponad 2 miliony konsol, osiągając ponad 100 milionów dolarów dochodu. Na rynku pojawia się bardziej nowoczesny, zminiaturyzowany model konsoli – Intellivision II, a wraz z nim przystawka SystemChanger pozwalająca uruchamiać gry przeznaczone do konsoli Atari 2600, co naraziło koncern Mattel na kosztowny proces sądowy z producentem konkurencyjnej maszyny do gier. Niekorzystny dla koncernu wyrok sądu, a także załamanie na rynku gier video spowodowały ponad 300 milionów dolarów strat, oraz likwidacje oddziału gier video Mattel na początku 1984r.

Syndyk upadłego oddziału powołał do istnienia firmę INTV Corp. zajmującą się sprzedażą pozostałości magazynowych, a następnie produkcją odświeżonego modelu konsoli nazwanej Intellivision III (później przemianowanej na Super Pro System), oraz tworzeniem i wydawaniem nowych gier.

Pierwszy model konsoli to konkretny kawałek czarnego plastiku wykończony na froncie okleiną imitującą drewno oraz metalowymi paskami w kolorze złota na wierzchu. Na górze konsoli znajdują się „schowki” na kontrolery do gry oraz przyciski „power” i „reset”. Miejsce na cartridge z grami znajdziemy po prawej stronie konsoli. Z tyłu panuje totalny minimalizm – kabel zasilania, gniazdo antenowe oraz przełącznik kanałów. W przypadku konsol od wyglądu zewnętrznego ważniejsze jest to co znajdziemy w środku – a tam jest bardzo dobrze (jak na ówczesne czasy): pierwszy w historii konsol 16 bitowy procesor taktowany zegarem 895kHz, 1456 bajtów pamięci RAM, układ graficzny zdolny wyświetlać obraz w rozdzielczości 159x96 pikseli (wyświetlane na telewizorze jako 159x192) z paletą 16 kolorów, całość uzupełnia 3 kanałowy układ dźwiękowy z generatorem szumów.

Na osobny akapit zasługują dołączone (na stałe) kontrolery do gry. Pierwsze skojarzenie to „telefon” – 12 przyciskowa klawiatura numeryczna na górze kontrolera oraz znajdujący się poniżej mały obrotowy dysk służący do poruszania postacią. Na bocznych krawędziach znajdziemy dodatkowe 4 przyciski akcji (2 z nich są połączone elektrycznie). Obrazu całości dopełnia krótki sprężynujący kabel łączący kontroler z konsolą.
Niestety kontroler jest bardzo niewygodny a dziwne ułożenie przycisków dodatkowo utrudnia zabawę. Największa innowacja – obrotowy dysk rozpoznający 16 kierunków powoduje kolejne komplikacje podczas gry – obsługa na pewno nie jest intuicyjna i potrzeba dość dużo czasu, aby przyzwyczaić się do tak nietypowego sterowania. W pudelkach z grami obok cartridge i instrukcji znajdziemy także kolorowe foliowe nakładki na klawiaturę numeryczną z symbolami akcji/przedmiotów przypisanych w grze do przycisków.

Podczas całego życia na Intellivision ukazało się ok. 125 gier. Znajdziemy tu dużo hitów znanych np. z Atari 2600 czy też automatów arcade takich jak: Burger Time, Centipede, Commando, Frogger, Pac-man, czy też River Raid. W porównaniu z konsolą Atari, gry cechują się dużo przyjemniejszym dla oka i ucha wykonaniem. Całość niestety psuje nie do końca udane sterowanie.

Konsola Intellivision doczekała się także dość dużego zestawu dodatków sprzętowych – wspomniany już wcześniej System Changer umożliwiający uruchamianie gier z Atari 2600, Entertainment Computer System zmieniający konsolę w komputer, klawiaturę muzyczną, syntezator mowy IntelliVoice a także moduł podłączany do sieci TV kablowej umożliwiający „pobieranie” gier w ramach abonamentu.

Obecnie Intellivision jest ciekawym, chociaż niezbyt tanim okazem kolekcjonerskim. A jeśli komuś nie przeszkadzają gry w oprawie „wczesne 8bit” spędzi z konsolą na pewno kilka miłych chwil.

Dane techniczne:
Procesor: General Instrument CP1610 16-bit 894.886 kHz
Pamięć RAM: 1456 bajtów
Pamięć ROM: 7168 bajtów
Grafika: rozdzielczość 159x96 (wyświetlane na ekranie TV jako 159x192), paleta kolorów 16 (wszystkie dostępne na raz na ekranie), obsługa 8 obiektów "sprite" w rozmiarach 8x8 lub 8x16 - sprzętowe rozciąganie: w poziomie (1x,2x), oraz w pionie (1x, 2x, 3x, 4x), odbicie lustrzane, detekcja kolizji.
Dzwięk: 3 kanały z generatorem szumów General Instrument AY-3-8910

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ładowanie