Teenage Mutant Ninja Turtles: Fall of the Foot Clan

GameBoy

Utworzono: 15 kwietnia 2007
Autor: Gimiak
Odsłon:

1980

Teenage Mutant Ninja Turtles: Fall of the Foot Clan to pierwsza odsłona gry z bardzo popularnymi w latach 90-tych żółwiami ninja na konsolę Game Boy. Reporterka kanału 3 - April O'Neil - została uprowadzona przez członków klanu Stopy (Foot Clan). Naszym zadaniem jest uratowanie jej i rozprawienie się z porywaczami.

TMNT: Fall of the Foot Clan to platformówka, w której naszego bohatera widzimy z boku.
Do wyboru mamy 4 postacie, a są nimi:
- Leonardo - walczący mieczami,
- Raphael - walczący "rogami śmierci" (Sai (jp) - sztylet),
- Michaelangelo - walczący nunchaku,
- Donatello - walczący kijem Bo.
Oprócz broni podstawowych, każdy z żółwi posiada jeszcze broń miotaną (Shuriken) czyli tzw. "gwiazdki ninja". Rzucanie shurikenami możliwe jest tylko podczas klęczenia. Do przejścia jest 5 etapów, pod koniec których czeka nas spotkanie z takimi postaciami jak Rocksteady, Bebop, Baxter Stockman, Shredder i Krang.
Każdy etap zawiera kilka plansz, które musimy przejść walcząc z atakującymi nas członkami klanu Stopy, mechanicznymi psami i innymi paskudztwami. Walczyć przyjdzie nam na ulicach miasta, w kanałach, nad rzeką, nad pędzącymi ciężarówkami oraz w ogromnym Technodromie.
Bardzo istotnym elementem pojawiającym się podczas naszej wędrówki są kawałki pizzy, które regenerują pasek energii naszego bohatera. Gdy energia spadnie do zera, nasza postać zostaje schwytana przez wroga i dalsza gra nią nie jest już możliwa.

Szata graficzna i muzyczna
Graficznie gra prezentuje się przyzwoicie, postacie są duże i wyraźne, a tła zróżnicowane. Niektóre co prawda wyglądają jakby im czegoś brakowało, lecz nie jest to jakoś bardzo rażące. Niewątpliwym plusem gry jest lecąca w tle muzyka, która jest inna dla każdej planszy. Oprócz tego podczas gry usłyszymy szereg dźwięków, które wydawane są zarówno przez naszą postać jak i przez naszych wrogów.

Podsumowanie
Teenage Mutant Ninja Turtles: Fall of the Foot Clan to dobry produkt zapewniający rozrywkę na pewien okres czasu. Gra mogłaby posiadać więcej plansz, gdyż całkowite jej przejście zajmuje około 30 minut. Postacie poruszają się odrobinę za wolno, lecz nie jest to uciążliwe i bardzo szybko się do tego przyzwyczajamy. Szkoda, że autorzy gry nie umieścili zmiany stopnia trudności, który przydałby się dla osób chcących sobie troszkę utrudnić życie.
Nie podoba mi się menu główne gry ponieważ jest ono standardowe dla gier wydanych przez Konami w latach 90-tych. Podobne menu zastosowano m.in. w grach Nemesis i Motocross Maniacs.
Nie jest to może produkt tak dobry jak wydany w 1989 roku Super Mario Land, lecz warto w niego zagrać.

Ocena ogólna 6.0

Autor: Gimiak

Grafika 60%

Dźwięk 60%

Grywalność 60%

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ładowanie