Z powodu różnego rodzaju mechanizmów prawnych mających na celu ochronę własności intelektualnej, na konsolach PlayStation oficjalnie nie zagramy w „Mario” a na Intellivision w Asteroids. Pozostaje jeszcze kwestia, na ile można zainspirować się oryginałem aby nie być posądzonym o kradzież.

O ile 18 urodziny stanowiące wejście w dorosłość zazwyczaj świętujemy z wielką pompą, tak o kolejnych pamięta zazwyczaj jedynie solenizant. Dziś na RetroAge świętujemy 19 urodziny serwisu - urodziny, których miało nie być.

Mimo (prawie) 40 lat na karku, klony konsoli Nintendo Entertainment System nadal sprzedają się jak ciepłe bułeczki. Przede wszystkim na chińskich portalach sprzedażowych natrafimy na przeróżne implementacje tego klasyka oparte na układach „NES on Chip” lub „FPGA” oraz emulacji programowej - do tego z obsługą oryginalnych cartridge, kart SD lub nawet z wbudowaną pełną biblioteką pirackich gier. A w 2016r. swojego klona wypuścił na rynek producent oryginału, czyli Nintendo.

Zaślepiona szybkim rozwojem technologii ludzkość zdaje się nie zauważać zagrożeń płynących z tworzenia coraz bardziej zaawansowanych systemów sztucznej inteligencji. A być może jesteśmy już o krok od prawdziwego buntu maszyn, które tylko czekają aby przejąć kontrolę nad człowiekiem i zawładnąć całym światem. Na szczęście incydent w fabryce Olliego był tylko ostrzeżeniem.

Żelki Haribo to jedne z najbardziej rozpoznawalnych słodyczy na świecie, a ich gumisie to prawdziwy przebój. Aż do teraz, gdyż ze swoimi żelkowymi przekąskami rusza na podbój podniebień graczy firma PowerBears. Wypust dla gamerów obejmuje trzy produkty: Space Invaders, Pac-Man oraz Tetris. Do naszych testów trafił pierwszy z nich, dodajmy że jest to produkt oficjalnie na licencji Taito.

Zaprojektowany w Polsce, wyprodukowany w Chinach (lub u pana Mietka w garażu) – najlepszy cartridge do Nintendo 64?

Ubiegłoroczna zapowiedź gry „Cosmic Hero 2” na 8-bitowe komputery Atari była dość ryzykownym posunięciem – nagranie prezentujące rozgrywkę powstało na podstawie wersji roboczej stworzonej w środowisku Unity na komputerach PC. Natomiast wersja Atari istniała jedynie w formie bardzo wczesnego prototypu.

Jedną z wad pojawiąjących się co jakiś czas w sprzedaży miniaturowych lub unowocześnionych odpowiedników retro konsol była niewielka biblioteka wbudowanych gier bez (oficjalnej) możliwości jej rozbudowy. Z drugiej strony mamy już niezliczoną ilość różnego rodzaju chińskich wynalazków typu Anbernic czy Data Frog gdzie takie błahostki jak licencjonowane gry w ogóle nie są brane pod uwagę. Szukając „złotego środka” z dużym prawdopodobieństwem trafimy na konsolę Blaze Evercade.

Dig Dug to górnik wyposażony w łopatę o napędzie odrzutowym. Koleś przemierza podziemne labirynty w poszukiwaniu roślin walcząc przy tym z bestiami, które skrywają się w glebie. Ciężko o bardziej idiotyczną fabułę ale taką właśnie przygotowali nam twórcy gry z Namco. Dobrze, że chociaż sama gra nie zawodzi.

Pewnego dnia Taneli Armanto, programista firmy Nokia odpowiedzialny za tworzenie interfejsu telefonów komórkowych, otrzymał nietypowe zadanie. Dział marketingu zażyczył sobie, by dodał do oprogramowania prostą grę, która umili czas użytkownikom. Armanto został wybrany, ponieważ jego koledzy mylnie zakładali, że posiada doświadczenie w projektowaniu gier.